zondag 1 april 2018

Epicurus zei...

'Toen het menselijk leven voor aller ogen schandelijk ter aarde lag en neergedrukt werd door de godsdienst, die uit de hemel haar kop opstak en met haar aanblik de stervelingen huiverend ineen deed krimpen, durfde een Griek als allereerste mens zijn ogen ertegen op te heffen, als eerste op te staan ......'

Epicurus had als doel de mensen te verlossen van angst en zorgen.
Zij hadden vooral angst voor de goden, maar velen begrepen zijn leer totaal verkeerd, en vertaalden het als: 'Leef er op los, kijk niet om, alles moet mogen en kunnen...' Zijn leer werd geschandaliseerd en Epicurus bleef vechten tegen zijn critici en zegt onder meer:


'Wanneer we dus zeggen dat geluk het doel van het leven is, hebben
we het niet over wellustig genot en bandeloze uitspattingen, zoals
lieden schrijven die onze leer niet kennen of haar bestrijden. Het
geluk waarover we het hebben, bestaat voor het lichaam uit het ont-
breken van pijn en voor de ziel uit het ontbreken
van zorgen.'

En dat heet dan 'gelukkig zijn'!





zaterdag 24 maart 2018

Trop is te veel en te veel is trop!

Een beroemde uitspraak van politicus Paul Vanden Boeynants als reactie op de verklaring van prostituee Maud Sarr. Zij beweerde dat VDB aanwezig was geweest bij de Roze Balletten.Destijds nam zijn regering ook ontslag maar desondanks besloot zij toch om de Mirage aan te kopen. Een nieuw speeltje voor het Belgisch leger! (vandaag gaat het over de F-16) Ach, we weten dat de geschiedenis zich steeds herhaalt. VdB antwoordde de journalist die vroeg of deze aankoop tot 'lopende zaken' behoorde: "Dat zijn geen lopende zaken, vriend, dat zijn vliegende zaken!" 

Na meerdere fraudezaken, het verlies van zijn parlementaire onschendbaarheid, een voorwaardelijke celstraf en geldboetes wegens belastingontduiking werd hij ook genoemd in de zaak van de bende van Nijvel. Bovenop dit alles werd hij in 1989 ontvoerd door de bende Hamers. Wat een palmares! Hij werd een maand lang vastgehouden in een villa in Le Touquet en na betaling van 63 miljoen Bfr. losgeld werd hij vrijgelaten en gedropt ergens in Doornik. De persconferentie nadien werd een opmerkelijk gebeuren. Je zou voor minder een Frans - Vlaamse uitspraak uit je hoed toveren. 

Toen ik me de afgelopen weken uitsloofde om de woonst van papa volledig leeg te krijgen tegen dat de verkoopakte zou getekend worden, daar bovenop een 'weekje' bij zoonlief ging logeren om de kinderen en het huishouden op te vangen en in mijn agenda een lijst van andere verplichtingen vond dacht ik terug aan die legendarisch woorden. Trop is te veel... Je zou denken dat je door met pensioen te gaan de vrijheid tegemoet gaat. Vrij van alle 'moeten'. Maar als je dat doet, en ik hoor dat bij vele generatiegenoten, klopt dat plaatje niet helemaal. Dan vraag je je af hoe je al die dingen vroeger deed toen je ook nog een job had. VdB had een luxeprobleem denk ik, en dat ontlokte hem de uitspraak, maar ik denk dat de doorsnee landgenoot heden te dage meer reden heeft om het even allemaal 'trop en te veel' te vinden. Minder snel leven zou misschien de oplossing kunnen zijn, maar dan moeten we minimaliseren, onthaasten en doseren. Dat wil zeggen tegen de stroom in varen en dat is geen simpele opgave. Zucht!

vrijdag 19 januari 2018

Het eeuwige geheim.

Men wordt als al datgene wat in zin en denken de boventoon voert - dat is het eeuwige geheim.

Upanishads

vrijdag 5 januari 2018

Godsdiensten...

Met de kleinkinderen in de auto is altijd een beetje avontuur. Het levert gegarandeerd stof tot nadenken. Daar waar wij, volwassenen, vooral kritiek hebben op de godsdiensten omwille van hun soms extreme kanten, is het oordeel van kinderen vaak grappig.

Daarstraks in de auto, de oudste van de drie,12 jaar. 'Ik hou niet van godsdiensten die verplichten dat er een stukje van je afgesneden wordt'. Vlam! Algemene stilte.
De jongste kan alleen maar vol ongeloof 'goh' zeggen. De middelste beaamt wat de oudste zopas zei. 'Waarom doen ze dat? Hoe kunnen ze nu zoiets verplichten...' Die twee hebben er duidelijk al over gepraat. Ergens moet het woord godsdienst gevallen zijn.
De oudste: yeeek, een stukje van je ...mmm... hoeveel pijn moet dat wel doen? Hij kijkt me zijdelings aan, en aan zijn snoet zie ik dat hij er op vertrouwt dat ik perfect weet waarover hij het heeft.
Wijselijk het grote woord vermijden, vinden ze, want het is te griezelig, en de kleinste zou er nachtmerries van kunnen krijgen.

Tja, alsof hij daar nu van gespaard blijft, want vandaag leerde hij dat je gemakkelijk een stukje van jezelf kan kwijtspelen door een godsdienst. Nadere uitleg heeft hij voorlopig niet gevraagd. Maar hij komt er op terug. Daar mag je zeker van zijn.

zaterdag 30 december 2017

Rap zijn....

...want morgen is de laatste dag van het jaar.
Het is godgeklaagd! Hoe presteer ik dat telkens weer opnieuw? Nog vóór elke eerste dag van een nieuw jaar heb ik een lijst met goede voornemens klaar. Zo van: 'dit zal me nooit meer gebeuren'.
Mijn voornemens van vorig jaar heb ik lang geleden ergens verloren gelegd, maar ik wed dat ze er dit jaar niet veel anders gaan uitzien. Eén goed verleden voornemen herinner ik me op dit eigenste uur. Koop geschenkjes goed op voorhand zodat je niet midden een gulzige, twijfelende en wanhopige horde mensen je weg moet zoeken tussen winkelrekken.

De kleinkinderen waren tijdens het kerstweekend bij hun mama. Zij komen overmorgen voor de pakjes onder de kerstboom. Een week langer tijd gehad om inkopen te doen! Mijn les van vorig jaar en van de jaren daarvoor is niet geleerd.
Of misschien moet ik zeggen dat het me toch deels is gelukt om in de loop van het jaar hier en daar iets te vinden dat later als kerstgeschenkje onder de boom kan geschoven worden.

Gisteren ging ik nog op zoek naar het gezelschapsspel 'De slimste mens van de wereld'. uitverkocht in de Fnack. 'Och mevrouw, honderden werden er verkocht'. Volgende week komen ze misschien weer binnen. Na anderhalf uur vond ik het in een van de Standaard boekhandels en kon ik de zotte drukte in het stadscentrum achter me laten. Te voet, want het openbaar vervoer werd opgehouden door fout geparkeerde auto's.

Als eerste op mijn goede voornemens-lijst staat...wat dacht je? En zeggen dat we na de lunch nog naar een verlichtingswinkel moeten want een van de kinderen heeft een plafondlamp nodig. Morgen is er nog shopping zondag. Speciaal voor al de uitstellers. Wat een luxe! (grimas)

maandag 25 december 2017

donderdag 21 december 2017

Met de auto...

Met de trein is altijd een beetje reizen! Ik weet niet of deze slogan tegenwoordig nog in de Belgsiche stations hangt, want vaak is het kommer en kwel, het openbaar vervoer.
Met de auto is ook een beetje reizen, maar van kommer en kwel blijf je ook daarin niet gespaard. Zeker niet als er drie kleinkinderen op de achterbank zitten. Het begint rustig, maar nog voor we het eerste kruispunt voorbij zijn begint het gezeur. Solo, duet, trio...het passeert allemaal.
Jouw been staat op mijn plaats. Schuif op aub. Mijn been staat niet op jouw plaats. Welles. Waar moeten die van mij dan staan. Weg! Nu staat het nog meer op mijn deel. Nietes. Welles. Jouw elleboog steekt in mijn zij. Waar moet ik er dan mee blijven?  Zeg het. Weet ik niet, maar niet hier. Nu kom je met opzet nog dichter. Nietes. Welles. Zojuist kwam je tot hier en nu ben je al zeker 5 cm naar mij toe opgeschoven. Ja, omdat jij mij niet voldoende ruimte geeft. Kijk, kijk, ik moet helemaal tegen de deur zitten. Tja, ik kan niet opschuiven want de kinderstoel aan de andere zijde....Je kan wel opschuiven maar je wil het niet. Ik kan niet! Welles. Nietes. Jouw been! Ik ga je slaan. Waaaat! Durf eens! Schuif dan op! Ik heb zelf geen plaats. Welles. Je zit te liegen waar je bijzit. Ohhhh, ik lieg niet. Kijk maar. Je liegt! Krijjjjjjs! Hij heeft tegen mijn been gestampt. Neen, jij hebt mij een duw gegeven.....

De enige remedie is om als oma zelf op de de achterbank te kruipen, tussen twee ruziemakers in, want wat je ook zegt of belooft, in de auto op weg met hen op de achterbank is altijd een beetje hel!